Rozdział VIII

Luna obudziła się z krzykiem, znowu śnił jej się ten sam sen. Ogień. Od zawsze jeśli ma zły sen to właśnie ten żywioł się tam znajduje. Dziewczyna wiedziała że już nie zaśnie a do szkoły ma jeszcze trzy godziny, to postanowiła obejrzeć zdjęcia z dzieciństwa. Od zawsze ją ciekawiło czemu nie pamięta nic do piątego roku życia tylko urywki. Dziewczyna wzięła pierwsze zdjęcie jakie jej zrobiono kiedy trafiła do rodziny Valente. Nastolatka nawet nie zauważyła jak minęły już dwie godziny. 

-Luna wstwa.. czemu nie śpisz już?

-Znów śnił mi się ten sen. Ogień i mała ja płaczą w salonie i sen znów się zakończył jak wszystko się wokół mnie rozpadło.

-Córciu to tylko sen może ma związek z twoim pochodzeniem?

~*~

-Przykro mi Pani Sharon ale nic nie znalazłem...

-Masz do końca tygodnia dowiedzieć się co się stało z Sol jak nie to możesz szukać już  nowe miejsce pracy!- niedawno Pani Benson się dowiedziała że córka jej siostry przeżyła, to był dla niej ogromny szok. Wiedziała jedno że musi ją odnaleźć. Jej rozmyślenia przerwał dzwonek do drzwi.

-Rey otwórz!

-Dzień Dobry przyszłam do Pani Sharon.- Kobieta wstała i podeszła do drzwi to co zobaczyła... Utwierdziło ją że może stracić osobę na której w głębi serca jej zależy...

-Isabelle?! Co ty tu robisz?!

-przyjechałam odzyskać moją córkę

~*~

- Gaston to się nie uda! Jak Ambar to zobaczy to będzie kiepsko!

-Sam mi mówiłeś że chcesz to zrobić. Nie będzie tak źle. Po szkole pójdziemy od razu do Jam&Roller potem pójdziemy do szatni ja będę czuwał żeby nikt nie zobaczył i robisz swoją cześć o gotowe!

- Jak się nie uda to będzie twoja wina..

~*~

Jeszcze tydzień i zacznie się to na co każdy czekał 'konkurs wrotkarski'. Luna się z tego powodu cieszy ale także się denerwuje chociaż to normalne. Dziewczyna otworzyła swoją szafkę gy nagle cos z niej wyleciało. To była koperta.

-Nina co to jest?

- Mam pewną teorię jak można to sprawdzić.- Luna kiwneła głową na znak żeby kontynuowała - Otwórz ją.- faktycznie diewczyna zapomniała otworzyć kopertę.

-Uwaga cytuję '

Jestem tym, co czuję

Śnie o tobie i się gubię

I jeśli oszukuję siebie 

Gubię się w tej wolności

Jestem tym, co czuję

Widzę cię i czekam

Daj mi chwilę przerwy

Szukając w sobie znalazlem ciebie

Chcę poczuć to, co istnieje tam dalej

Czuję i wierzę

w to czego szukam w tym miejscu 

Jestem kimś, 

Kogo mogę zaakceptować

Przychodzisz jak słońce tak naturalnie..

Wszystko było takie proste

Byłem tak zmieszany pod koniec.*'

-Wiem! To list miłosny! Masz cichego wielbiciela..

~*~

Przepraszam już się tłumaczę: stwierdziłam że podczas jedzenia wejdę na Internet.. Zapomniałam że jestem nie zdarą i komórka wpadła mi do jedzenia, ale to nie koniec! Zobaczyła to moja mama .. resztę można się domyślić 

Ale wracam z ro rozdziałem mam pytania :  kim może być Isabelle?

Co wymyślił Matteo?

Od kogo ten List dla Luny?

Kto zgadnie :)?  Mam nadzieję że rozdział się spodobał ( wiem jest krótki :( )

Do następnego :)

(* Siento- tłumaczenie)

Rozdział VII

~*~

Nastolatka siedzi przy stoliku i czyta książkę popijając swój ulubiony napój, wcześniej była tu także Luna ale poszła wraz z Matteo ćwiczyć na konkurs. 

- I jak zdecydowałaś no co się zapiszesz?- dziewczyna odwróciła głowę w stronę chłopaka który właśnie się dosiadł do niej. Nina popatrzyła na niego ze zdziwieniem nie wiedziała o co mu chodziło. - Chodzi mi o zajęcia dodatkowe.

- Tak, zresztą nawet nie musiałam się zastanawiać, u mnie wybór jest oczywisty- popatrzyła na chłopaka, który słuchał ją z zainteresowaniem, na co ona się uśmiechnęła w duchu - Fotografia- Chłopak się ucieszył ponieważ jego pasją nie licząc wrotek to jest fotografia - Interesujesz się fotografią ja tak samo!

- to jest moja pasja, w końcu zdjęcie to wyrażanie wrażeń. Jeżeli piękno nie będzie istnieć w nas samych, to jak w ogóle będziemy mogli je zauważyć?- Gaston był w szoku to co usłyszał, jest zafascynowany słowami nastolatki, nie wiedział co powiedzieć - Wow.. jestem naprawdę jestem pod wrażeniem twoich słów - dziewczyna i chłopak popatrzyli sobie w oczy, Nina szybko się otrząsnęła i zaczęła zbierać swoje rzeczy - To ja pójdę pooglądać trening Luny..

- Idę z tobą!- dziewczyna pokiwała głową na tak i ruszyli w stronę wrotkowiska, szli w ciszy woleli się nie odzywać.

-Luna!

~*~

-Wiesz co by było gdyby Ambar przyszła zamiast mnie!?-  Luna przewróciła oczami, od pół godziny jej przyjaciółka prawi jej kazanie o tym co zobaczyła - mówisz mi ciągle o mnie i Matteo, a ty co robiłaś z Gastonem?- uśmiechnęła się zwycięsko,  jej przyjaciółka zarumieniła się - Nie zmieniaj tematu!

- Widzisz coś jest na rzeczy, bo inaczej tak byś nie zareagowała.- Nina tylko popatrzyła na przyjaciółkę i ruszyła w stronę wyjścia.- Ej Nina nie obrażaj się! No dobra nie będę już nic na ten temat mówiła! - nastolatka się obróciła w stronę przyjaciółki - Czujesz coś do Matteo?- zapytała Nina - Ja? Nie! Ja i 'Król Paw'! Czemu tak pomyślałaś?

- Nie wierzę podoba Ci się Matteo. Inaczej tak byś nie zareagowała

- Może i masz rację..

- Pewnie że tak! Nina Simonetti nigdy się nie myli!- powiedziała z uśmiechem dziewczyna.

~*~

- Nina kochanie weź zanieś te pudełka na strych!- dziewczyna westchnęła cicho wzięła te pudełka i weszła po schodach do pomieszczenia, nagle zahaczyła o starą półkę oraz  pudełko które znajdowało się na półce spadło i wyspała się cała zawartość - Brawo Nina! Nigdy nie możesz czegoś normalnie zrobić! - powiedziała do siebie dziewczyna. Nastolatka schyliła się i zaczęła zbierać zawartość, gdy nagle natknęła się na jakieś zdjęcia - Nie wierzę..- dziewczyna była w szoku to co znalazła - Nie wierzę przede mną ukrywali te zdjęcia tyle czasu... Ale czemu... Tak za tobą tęsknię Przyjaciółko, brakuje mi Ciebie Sol...

~*~

I o to kolejny rozdział :)

I jak kto się domyślał że Nina zna Sol :) ? Mam nadzieję że rozdział się spodobał :)

Dziękuję wszystkim za komentarze jest mi naprawdę miło :) 

Dzisiaj jest o Ninie następnym razem będzie o Linię :)

Rozdział VI

~*~

- Luna ona musi mieć jakiś plan! - Nina nie może tak poprostu uwierzyć w to że Ambar, tak poprostu się zgodziła żeby jej przyjaciółka wystąpiła z Matteo, zna blondynkę nie od dziś i zawsze ale to zawsze uprzykrza wszystkim życie, wątpi w to, że tak poprostu się zgodziła - Może tak, może nie, Nina nie myślimy już o tym, tylko chodź w końcu na lekcję- 

- Dobra zmiana tematu - Luna tylko przewróciła oczami.

~*~

- Serio Ambar się tak poprostu zgodziła? !- Gaston tak jak i Nina nie może uwierzyć w słowa przyjaciela bo zna blondynkę i co Matteo spojrzy na inną to włącza się jej zazdrość - Tak sam się zdziwiłem, jeszcze dzwoniłem żeby się upewnić, ale dzisiaj mam treningi z Luną - gdy chłopak to powiedział to  u jego przyjaciela pojawił się głupi uśmieszek, Matteo tylko przewrócił oczami ponieważ wiedział co u niego ten uśmiech oznaczał, już Gaston szykował się coś powiedzieć ale przyjaciel mu przerwał - siedź cicho tylko powiedz co z Niną!- Gdyby wzrok mógł zabijać to Matteo już by nie żył - nic wkurzyła się na mnie chociaż jej się nie dziwię dziś spróbuję ją po raz setny przeprosić, to co dziś po szkole Jam&Roller? 

- Może później bo muszę się zająć dziś 'Królem Pawiem'

- Król Paw prowadzi na smyczy Króla Pawia- zaśmiał się Gaston na co tylko chłopak przewrócił oczami.

~*~

Dziewczyny siedzą w Jam&Roller i się uczą. Matteo ma przyjść za parę minut wtedy wraz z Luną rozpoczyną trening. Dziewczyna się nie przejmuje tym co mówi jej przyjaciółka na temat Ambar wierzy że dziewczyna się choć trochę zmieniła. Dziewczyna robi dzięki Ninie wielkie postępy. Do wrotkowiska wszedł właśnie Matteo z Ambar. Valente się zastanawiała co tu ona robi, ale w końcu przecież występuje z jej Chłopakiem. - To co Luna idziemy ćwiczyć?- 

- Pewnie królu Pawiu

- Król Paw? Matteo przecież to twój pies się tak nazywa prawda?- spytała blondynka, Chłopak nie wiedział co powiedzieć a znowu Luna nie wiedziała o co chodzi, ale za to Ninie się przypomniało o tym jak Gaston mówił jej o sytuacji z psem - Tak Ambar, ale Lunie się spodobała ta nazwa i... Zaczęła go tak nazywać no bo kto normalny nazywa psa Król Paw, co nie Luna?- dziewczyna tylko pokiwała głową, a Chłopak wysłał jej dziękujące spojrzenie - No dobra... To ja idę do Delfi i Jazmin powodzenia w treningu i pamiętaj Lunita ufam Ci! - odparła Ambar i poszła w kierunku 'Przyjaciółek', gdy już trochę odeszła, ciszę przerwał Matteo - Dzięki wielkie Nina! Uratowałaś mnie, a tak poza tym skąd wiesz o sytuacji z psem? - zapytał zdziwiony Chłopak, na co dziewczyna odparła krótko - Gaston

- Jaki pies?!- Przerwała ciszę Luna, ona wciąż nie wiedziała o co chodzi.- Później Ci wytłumaczę a teraz chodź!- powiedział Matteo i pociągnął ją w stronę wrotkowiska.

~* ~

-I teraz spróbuj zrobić tak- Luna i Matteo już godzinę ćwiczą i mają już prawie cały układ- Dobra Matteo spróbujmy zatańczyć cały układ- dziewczyna z chłopakiem zaczęli swój układ nagle Valente wpadła na Matteo, Chłopak ją trzymał i popatrzyli sobie w oczy. Chciał ją pocałować

-Luna!- odwrócili się a tam...

~*~

Cześć wszystkim! Rozdział miał być wczoraj, ale nie dałam rady ponieważ był dzień babci a dziś dziadka to wczoraj u nich byłam ale oni nie mają Internetu więc odrazu jak wstałam to dodałam.

Jak myślicie kim jest tak osoba? Mam nadzieję że spodobał się wam rozdział :)

Rozdział V

~*~

- Nina on chciał dobrze - Luna po raz setny tłumaczy przyjaciółce, że Gaston przez przypadek wylał napój. Jak wróciła od Simona i weszła do Jam&Roller, było słychać jak Nina krzyczy na Gastona.

- Tak ale to przez niego nie mam zaliczoną pracę, dobra ale zmieńmy temat co się stało z Simonem?

-  Powiedział że jechał dziś do Jam&Roller, nagle przed nim wbiegła jakaś dziewczyna i niestety nie zdążył zahamować. Teraz nie może jeździć przez jakiś czas. - Dziewczyna westchnęła wiedziała że z konkursu nici, ale przynajmniej Simonowi nic poważnego nie jest -Czyli nie startujesz w konkursie? - zapytała Nina chociaż było to oczywiste. Luna kiwnęła przecząco głową - to wystąp z Matteo nie występuje w tym roku z Ambar

-Nina, najwidoczniej nie jesteś tak mądra jak myślałam przecież to Król Paw, a do tego nie mam zamiaru mieć problemy z Ambar - zaśmiały się przyjaciółki Luna w duchu chciała wystąpić z ' Królem wrotkowiska'

- Spokojnie nie będziesz mieć problemu, a ja się zgodzę. - dziewczyny popatrzyły na siebie ze zdziwieniem, nie wiedziały że Matteo słyszał rozmowę...

 ~*~

 - Dasz radę, pokaż wszystkim że to TY jesteś najlepsza! - Blondynka patrzy w swoje odbicie, po raz kolejny usłyszała jak jej ciotka mówi że jest ona rozczarowaniem, z opowiadań Amandy wie że nie zawsze je chrzestna była wredna i wymagająca, tylko Amanda zna naprawdę Ambar wie jaka ona jest w głębi duszy, że jej brakuje odrobinę miłości od Sharon, żeby dziewczyna się zmieniła. Nastolatka zastanawiała się co sprawiło, że się tak zmieniła jej ciocia, za każdym razem gdy próbowała nawiązać z Amandą ten temat, to zawsze musiała ona 'coś załatwić'. Ale wie jedno, że cała tajemnica jest w pudełku który jest schowany. Obiecała sobie, że odkryje tą tajemnice oraz to że się dowie prawdy o swojej rodzinie.

 Blondynka właśnie weszła do kuchni by poprosić Monicę o kanapkę z tuńczykiem, gdy właśnie zobaczyła zdedenerwoną Lunę 

- Czy coś się stało Lunita? - widać było że nastolatka nie spodziewała się tu Ambar - Nie.. znaczy tak.. znaczy nie wiem! - Ambar się uśmiechnęła w duchu chociaż blondynka jest podła w stosunku do Valente, Ale polubiła ją - Spokojnie mi możesz powiedzieć wszystko, w końcu jesteśmy przyjaciółmi, co nie? - Luna westchnęła cicho - chodzi  o to, że Matteo spytał mniej czy z nim wystartuję, bo Simon nie może ,ale oczywiście się nie zgod..- dziewczyna nawet nie dokończyła ponieważ blondynka jej przerwała - wystąp z nim 

- co?

- Słyszałaś, wystąp z nim mam do Ciebie zaufanie- Maksykanka się zdziwiła, tak samo jak Ambar nie wiedziała czemu to powiedziała, ale nie kłamała..

                              ~*~
Cześć wszystkim! Dziękuję za komentarze :) mam nadzieję że rozdział się podoba:) miał wyjść trochę dłuższy.. jak myślicie czemu Sharon jest taka? Czy Ambar się zmieniła czy ma jakiś plan? Tak czyś jak do następnego i mam nadzieję że się spodobał :)

Rozdział IV

Proszę przeczytajcie notkę pod rozdziałem :)

                             ~*~

1 Miesiąc później
Luna czeka na Simona ponieważ za tydzień zaczyna się konkurs. Dziewczyna się spóźniła, ale chłopaka nie było. Okazało się że nikt go dzisiaj nie widział przyjaciele oraz Luna dzwonili do niego lecz nie odbierał.
- część Luna idziesz na wrotkowisko?
- Nie Królu Pawiu, czekam na Simona miał być godzinę temu.- chłopak się zdziwił, Simon zawsze był punktualny.
- Simon gdzie jesteś dzwonię od godziny!
Dziewczyna w końcu się dodzwoniła do przyjaciela
- Ale jak to? Czekaj już jadę! - chłopak ze zdziwieniem popatrzył na dziewczynę nie wiedział o co chodzi ale z drugiej strony skąd mógł wiedzieć
- co się stało?
- Simon jest w szpitalu ma złamaną nogę! Muszę do niego jechać!
- jadę z tobą!
                               ~*~
Nina kolejny raz nie może się skupić... Dlaczego? Może dlatego że Luna przypomina jej osobę która już dawno nie żyje, a może jednak? Dziewczyna zawsze miała dobrą pamięć, ale nigdy się nie przyznała o tym że pamięta ten ogień.
- Ładna dziś pogoda dzisiaj co nie?- Nina ze zdziwieniem popatrzyła na chłopaka który właśnie usiadł obok niej
- pada od godziny... Faktycznie w Buenos A zawsze jest słonecznie, ale dzisiaj akurat nie
- no tak... Ale nie wiedziałem jak się odezwać - Gastonowi od pewnego czasu się podoba Nina uważa że ma z nią dużo wspólnego
- Normalny człowiek poprostu mówi cześć co słychać ale... Tak ładna dziś pogoda- uśmiechnęła się szczerze do chłopaka, właśnie zaczęła powoli zbierać swoje rzeczy, Gaston chyba chciał jej pomóc, ale nic z tego nie wyszło, ponieważ przez przypadek wylał napój na jej notatki..

                              ~*~
BARDZO BARDZO ALE TO BARDZO PRZEPRASZAM! Wiem rozdział miał być wcześniej, ale tak złamałam rękę, wyprowadzka, nauką a teraz leżę poobijana na łyżwach...
Jeżeli ktoś jeszcze czyta proszę o znak :) teraz każdy może komentować :) a rozdział będzie i jutro i w sobotę :) ( dłuższy :) )